Zitvolleybal2006

Geachte voorzitter van de Nevobo,

De Nevobo neemt al geruime tijd het zitvolleybal niet serieus en dat is uiterst triest te noemen. In dit schrijven aan u wil ik dan ook mijn bezorgdheid uiten en ik heb de laatste maanden vernomen dat ik hierin niet alleen sta.

Sinds vandaag, 1 juli 2021, is het precies 15 jaar geleden dat de Nevobo verantwoordelijk is geworden voor het zitvolleybal en het gaat al jaren slecht met het zitvolleybal in Nederland. Minder resultaten van de nationale zitvolleybal teams, minder zitvolleybal teams in de competitie, minder leden, nauwelijks aandacht voor enige promotie of nieuwsberichten over het zitvolleybal of paravolley en minder evenementen, om wat voorbeelden te noemen. Het gevoel van urgentie is ver te zoeken. De belangrijkste oorzaak hiervan blijkt de beperkte kennis, interesse en inzet bij de Nevobo zelf te zijn van het zitvolleybal. Zo wordt het zitvolleybal vanuit de Nevobo nog regelmatig paravolley genoemd terwijl dit toch echt iets anders is. Misschien nog wel veel vervelender en een grotere teleurstelling is het om te moeten constateren dat er de afgelopen jaren niemand bij de Nevobo daadwerkelijk iets blijvend heeft kunnen realiseren voor het zitvolleybal, en zo de sport en de zitvolleybal gemeenschap in Nederland steeds weer aan hun lot hebben over gelaten. De ruimhartige steun die genoemd en beloofd werd vanuit de Nevobo in 2006, is na 15 jaar nauwelijks zichtbaar en hierdoor blijft het zitvolleybal er maar een beetje bijhangen. Goed bedoelde acties waren er wel maar helaas veel te weinig en goede ideeën waren er nauwelijks, om nog maar te zwijgen over het uitblijven van een langdurig en ambitieus plan van aanpak met positieve resultaten of blijvende verbeteringen voor het zitvolleybal in Nederland de afgelopen 15 jaar. En in 2021 blijven we dan ook nog steeds zien, dat het alleen maar minder is geworden. Elk jaar maar weer opnieuw.

 

Persoonlijk heb ik veel moeite met de dedain die de Nevobo laat zien met betrekking tot het zitvolleybal de afgelopen 15 jaar. Als voormalig bondscoach van het Nederlands dames zitvolleybal 2006-2008 heb ik van dichtbij zelf kunnen ervaren hoe de start en werkwijze met het zitvolleybal bij de Nevobo werden uitgevoerd. Na deze periode heb ik naast de prestaties en bijzondere ervaringen, de vervelende ervaringen en de negatieve gebeurtenissen van toen, altijd verdedigd naar buiten toe en ik ben nog steeds van mening dat een volledige openheid van zaken over die periode niet in het belang is van het zitvolleybal in Nederland. Onder het mom van kinderziektes en opstartproblemen bracht ik graag de aandacht weer terug naar het goede binnen het zitvolleybal en de Nevobo, maar ondertussen zijn dit soort opmerkingen na al die jaren niet meer geloofwaardig te noemen. Het blijven wijzen naar andere binnen het zitvolleybal en de paravolley organisaties en het steeds maar weer vermelden van opmerkingen zoals (a) het zitvolleybal is geen populaire sport, (b)slechts een klein aantal leden spelen zitvolleybal en (c)het kost alleen maar veel geld zonder dat het iets daadwerkelijk brengt of oplevert, laat zien dat er vanuit de Nevobo niet gehandeld wordt in het belang van het zitvolleybal in Nederland. Om te merken wat er met serieuze belangstelling en inzet voor zitvolleybal wel mogelijk is, is het misschien nuttig om u eens een klein beetje te gaan verdiepen in het zitvolleybal in Italië. Hier is sinds 2015 door de Italiaanse volleybal bond serieus gestart met het zitvolleybal en wordt er in 2021 op grote schaal zitvolleybal competities georganiseerd en heeft het nationaal dames zitvolleybal van Italië laten zien wat er mogelijk is met de juiste ondersteuning en betrokkenheid. (Een 4e plaats op het WK zitvolleybal in 2018 en 2e plaats op het EK in 2019 waardoor deelname aan de Paralympische Spelen van Tokyo een feit werden. De Paralympische spelen waar Nederland voor het eerst in de geschiedenis van het zitvolleybal zal ontbreken.)

Daar waar ik de afgelopen periode juist de eerder genoemde opmerkingen vanuit de Nevobo als een uitdaging zou zien, om er zo aantoonbaar iets van te willen maken en het hierbij gaan benutten van de verschillende kansen die ondertussen langs zijn gekomen, blijft vanuit de Nevobo (met verschillende afdelingen, specialisten en betaalde medewerkers) al 15 jaar verbetering uit en neemt de aandacht voor het zitvolleybal in Nederland af. Het zou kunnen zijn dat mijn verwachtingen te hoog zijn, maar van een nationale sportbond mag toch op zijn minst verwacht worden dat ze hun sport(en) serieus nemen. Als vanaf de start in 2006 de Nevobo het zitvolleybal niet zou hebben benaderd en behandeld met “dat doen we er wel eventjes bij”, - medewerkers kregen er naast hun dagelijkse werkzaamheden nu ook op de hoek van hun bureau iets van het zitvolleybal bij waarover weinig bekend was-, maar er vooraf een doordacht plan van aanpak gemaakt zou zijn, met gemeende aandacht en met de juiste betrokkenheid en inzet, dan zou het zitvolleybal minder geleden hebben dan wat nu het geval is en zou er van enige verbetering zeer waarschijnlijk wel spraken zijn geweest. Het is natuurlijk altijd gemakkelijk om achteraf te oordelen. Maar ook zonder een juiste voorbereiding vanaf de start in 2006, mag er na 15 jaar ondertussen toch wel verwacht worden dat er tegenwoordig uit eigen ervaring gehandeld kan worden. Het vertellen dat, naast volleybal en beachvolleybal, het zitvolleybal serieus wordt genomen is nog steeds niet voldoende. Iemand die serieus en met gemeende interesse naar het zitvolleybal in Nederland kijkt, kan absoluut niet tevreden zijn met de huidige stand van zaken en de werkwijze vanuit de Nevobo over de afgelopen jaren. Een aantal voorbeelden;

+ Waarom werd er pas na 8 jaar, in 2013 voor het eerst een zitvolleybal medewerkster aangesteld(voor 1 dag in de week) en waarom is er zelfs besloten om sinds 1 oktober 2020 geen enkele zitvolleybal medewerker meer op het kantoor van de Nevobo te hebben? Een andere medewerker doet de zitvolleybalwerkzaamheden er nu wel eventjes bij. Zijn de juiste mensen dan nog wel betrokken bij het zitvolleybal?

+ Waarom duurde het 10 jaar voordat het zitvolleybal, net als het beachvolleybal en volleybal, eindelijk een eigen pagina kreeg op de Nevobo website? Pas met de nieuwe opzet en lay-out in 2016 kreeg het paravolley een eigen pagina.

+ Hoe kan het dat er sinds 2012 geen enkel eredivisie zitvolleybal wedstrijdverslag meer zichtbaar is op de website van de Nevobo, terwijl we dit wel (wekelijks) zien gebeuren bij het volleybal en beachvolleybal gedurende die competities?

+ Waarom krijgen de nationale zitvolleybal teams zo weinig aandacht en worden er zelfs deelnames en resultaten aan internationale toernooien niet eens vermeld op de websites of via de Social Media kanalen van de Nevobo?

+ Waarom was het eind 2012 vanuit de Nevobo een ambitie (Ambitie 16) om afscheid te gaan nemen van de wereldtop met de nationale zitvolleybal teams? Een merkwaardige manier om je ambitie te laten blijken.

+ Waarom sprak u als voorzitter van de Nevobo, na het Volley2018 evenement als “het was groots” terwijl (1) er lege zalen waren bij het WK zitvolleybal 2018 in de verschillende steden (uitgezonderd bij de wedstrijden van de Nederlandse zitvolleybal teams waar familie en vrienden aanwezig waren), (2) er vooraf voor het WK zitvolleybal 2018 nauwelijks aandacht en promotieactiviteiten zijn geweest, (3) er beloftes niet werden nagekomen, (4) de finale zitvolleybal heren (BIH-IRI) ergens achteraf in een verder op gelegen zaal, achter een groot gordijn werd gehouden en mede hierdoor (5) diverse deelnemende landen spraken over het WK zitvolleybal 2018 evenement als “The worst ever”? Met een budget van 7.6 miljoen euro voor het Volley2018 evenement wat in openbare stukken zichtbaar was en met de inzet van een professionele evenementen organisatie, mag er toch minstens verwacht worden dat er voor het WK zitvolleybal 2018 ook een positieve bijdrage geleverd zou kunnen worden, hoe klein misschien ook? Het bleek allemaal anders in de praktijk.

Wat heeft het WK zitvolleybal 2018 nu gebracht of opgeleverd voor het zitvolleybal in Nederland? De opleving in Maart 2016 door de bekendmaking over het WK zitvolleybal 2018 bleek dan ook van korte duur en de zoveelste teleurstelling.

+ Waarom zijn er wel bestuurders en managers vanuit de Nevobo bij de vergaderingen van de FIVB en CEV maar zien we deze niet bij de vergaderingen van World Paravolley (WPV) of Paravolley Europe (PVE)? Sterker nog, zelfs tijdens de General Assembly van WPV die rondom het WK zitvolleybal 2018 in Juli 2018 in Nederland plaats vond, schitterde u en mede bestuurders en/of de leidinggevende managers/directie van de Nevobo door afwezigheid en was de dames bondscoach zitvolleybal afgevaardigd door de Nevobo.

En als we naar de huidige situatie kijken;

+ Waarom lukt het maar niet om nieuwe zitvolleybal teams te realiseren bij de ruim 1000 volleybalverenigingen die er in Nederland zijn? Met nu in totaal 12 deelnemende verenigingen in de zitvolleybalcompetities in Nederland (circa 1.2%), moet uitbreiding toch mogelijk zijn? Tenminste, als het klopt dat de maatschappelijke betrokkenheid en het contact met haar leden belangrijk gevonden wordt door de Nevobo.

+ Waarom wordt in de tussenstand jaarplan 2021 die op de bondsvergadering van 26 juni jl. (slechts enkele dagen geleden) nauwelijks aandacht gegeven aan het zitvolleybal en de gebeurtenissen hier omtrent? Zo zien we onder punt 1.4 (Afvaardiging FIVB en CEV) wel aandacht voor de Nederlandse vertegenwoordiging voor het volleybal en beachvolleybal maar niets over het zitvolleybal. U bent toch hopelijk nog wel bekent met het feit dat de vice-president van Paravolley Europe een Nederlander is en er ook meer Nederlanders actief zijn in commissies bij onder andere World Paravolley? Ook onder 5.1. Evenementenkalender 2021 zien we niets over het zitvolleybal. Het EK zitvolleybal in oktober 2021 in Turkije staat niet op de lijst maar zelfs een groot internationaal zitvolleybal toernooi in Nederland zelf, begin juli 2021 in Assen, wordt niet eens vermeld. En dit zijn nog maar de hele simpele dingen die eenvoudig toegepast kunnen worden zonder enige bestuurlijke kennis of ervaring.

U weet hopelijk dat er dit weekend een groot internationaal zitvolleybal toernooi plaatst vindt in Assen? Misschien ook niet, want hierover is werkelijk niets te vinden op de communicatie kanalen van de Nevobo.

+ Waarom blijft de communicatie over het zitvolleybal in Nederland zo bedroevend slecht en blijkt telkens weer de aandacht voor het zitvolleybal minimaal te zijn? Wist u bijvoorbeeld dat er sinds 1 januari 2021 op de website www.volleybal.nl al in totaal 408 artikelen zijn geplaatst waarvan geen enkel artikel over zitvolleybal? In 6 maanden tijd is dat niet erg representatief te noemen, om nog maar te zwijgen over de weinig zitvolleybal artikelen in 2020, 2019 en 2018.  En weet u ook dat onder de wekelijkse vrijdag rubriek Volleybytes waarmee in april 2020 is gestart, er ondertussen in  64 edities al  454 onderwerpen zijn geplaatst waarvan slechts 2 onderwerpen die zitvolleybal gerelateerd zijn? (0,44 %). Het zijn zo maar wat voorbeelden van nu.

En zo zijn er heel veel meer vragen en bedenkingen over de inzet van de Nevobo voor het zitvolleybal. De Nevobo blijft steeds maar weer vermelden dat het zitvolleybal, naast het volleybal en beachvolleybal, serieus wordt genomen, terwijl de praktijk toch hele andere dingen laten zien de afgelopen 15 jaar. 

 

De praktijk laat in 2021 namelijk nog steeds zien dat er nauwelijks gebruik is (en wordt) gemaakt van de mogelijkheden die je mag verwachten van een nationale sportbond en waarover wel werd gesproken vanaf het moment dat de Nevobo verantwoordelijk werd voor het zitvolleybal op 1 juli 2006. Het zitvolleybal blijft mede hierdoor nog steeds onzichtbaar voor het grote publiek. Laat ik nog duidelijker zijn, het gaat niet om het geven van garanties voor alleen maar meer of beter zitvolleybal door de Nevobo, maar het is de juiste motivatie en gemeende betrokkenheid die er wordt verlangd zodat het zitvolleybal en haar gemeenschap de waardering en kans krijgt die het verdient en er gezamenlijk gewerkt kan worden aan verbeteringen en meer bekendheid van het zitvolleybal op een positieve manier. Bij navraag bij verschillende zitvolleybal spelers de afgelopen jaren, blijkt niet alleen bij mij maar ook bij meerdere personen de indruk aanwezig te zijn, dat de Nevobo het zitvolleybal in een hokje stopt en het niet als een volwaardige sport ziet. In het 2c Tussenstand jaarplan 2021 gepresenteerd en besproken op de laatste bondsraad van enkele dagen geleden, is bijvoorbeeld te lezen bij 4.11 Maatschappelijke partnerships onder de laatste stand van zaken mei 2021 Met de Johan Cruijff Foundation zijn afspraken gemaakt voor versterking van het zitvolleybal en G-volleybal. Daarbij zullen we ook gebruik maken van de expertise en het netwerk van Special Heroes en Special Olympics.”  En in het jaarverslag van 2020 lezen we als kop Het vuurtje bij zit- en g-volleybal warm gehouden.” De Nevobo zal het vast goed bedoelen, maar het komt opnieuw over alsof we anders zijn dan volleybal, beachvolleybal en hun sporters en als sport niet serieus worden genomen. Zitvolleybal is niet zielig en zitvolleybal kan door iedereen gespeeld worden. Zitvolleybal is voor iedereen! Wist u bijvoorbeeld dat het grootste gedeelte (circa 85% )van de zitvolleybalspelers die competitie spelen in Nederland geen lichamelijke beperking heeft of langdurige blessures, zoals door de Nevobo wel steeds expliciet vermeld wordt als datgene om te kunnen zitvolleyballen? Of u het wel of niet eens bent met de opmerking dat het zitvolleybal niet als een volwaardige sport wordt gezien laat ik aan u, maar het zou vanuit de Nevobo toch een punt van aandacht moeten zijn waarom een grote groep mensen dat blijkbaar zo voelt en vindt.

Helaas is er nauwelijks iets bekent bij het grote publiek over datgene wat er de afgelopen 15 jaar onder de Nevobo is gedaan of juist niet is gedaan voor het zitvolleybal in Nederland of de nationale zitvolleybal teams. En de weinige personen die zich wel hebben verdiept in de inzet en uitvoering voor het zitvolleybal vanuit de Nevobo spreken er met grote verontwaardiging over. 

 

Aantijgingen zoals deze richting de Nevobo kunnen alleen maar worden gemaakt als er gemeende aandacht is voor het zitvolleybal en er zo feiten bekend zijn die dit soort beschuldigingen kunnen onderbouwen. Het is erg triest om te moeten constateren dat telkens weer de feiten onbekend zijn (en blijven) bij heel veel personen die juist wel op de hoogte zouden moeten zijn, zoals de bondsraad. Worden de juiste zitvolleybal feiten dan wel vermeld en gedeeld? Ik twijfel daar sterk aan als ik zie hoe er gecommuniceerd wordt vanuit de Nevobo over het zitvolleybal. Waarom zien we bijvoorbeeld in het jaarverslag van 2019 vermeld staan dat er 21 volleybal verenigingen een zitvolleybal team hebben en dat dit als een uitbreiding wordt vermeld ten opzichten van het jaar ervoor, terwijl in het jaarverslag van 2018 er ook melding wordt gemaakt van hetzelfde aantal van 21 volleybal verenigingen? Duidelijk geen uitbreiding en dus wordt er (bewust?) een verkeerd beeld geschetst over het zitvolleybal. Misschien iets kleins voor sommige, maar het is veelzeggend. Niemand die hierover nadien een opmerking heeft gemaakt want de jaarstukken werden goedgekeurd zoals ze waren opgesteld door de bondsraad en ook nu nog in 2021, staat het op de website www.Nevobo.nl nog steeds zo (verkeerd )vermeld in de jaarstukken 2018 & 2019. Verder zijn er momenteel maar in totaal 12 verenigingen in de verschillende zitvolleybal competities actief in plaats van de genoemde 21 verenigingen, maar dat is voor nu een bijzaak.

Zonder te weten wat er nu echt gebeurd en niet over voldoende en de juiste informatie te beschikken, is het onverstandig om beslissingen te nemen en een langdurige visie op te gaan stellen, maar toch gebeurd dat voor het zitvolleybal in Nederland. Het plotseling stoppen met het Nederlands dames zitvolleybal team midden in een Paralympische periode in September 2018 is hier een droevig en goed voorbeeld van.

Terugkijkend naar de afgelopen 15 jaar, is het dan nu ook niet vreemd om te constateren dat het zitvolleybal langzaam aan het verdwijnen is en te merken waar het zitvolleybal momenteel staat. En dat is een zorgelijke situatie. Hoe goed bedoeld de inzet van sommige personen bij het zitvolleybal in Nederland ook is, het heden en verleden geeft weinig hoop dat zitvolleybal met dezelfde desinteresse vanuit de Nevobo zal verbeteren de komende jaren.

En voordat de Nevobo eventueel antwoordt geeft, is het misschien wel veel belangrijker om eerst intern eens te gaan kijken wat er nu allemaal is gebeurd de afgelopen jaren om zo niet weer afhankelijk te moeten zijn van mooie verhaaltjes om de waarheid en de echte feiten te verbergen. Het oplossen van een probleem begint met het erkennen van een probleem. Maar of de Nevobo de gebeurtenissen rondom het zitvolleybal en de huidige situatie wel als een probleem ziet is nog maar de vraag. 

Wie de feiten kent, en wie zich een klein beetje interesseert in het zitvolleybal in Nederland, weet wel beter en kijkt onder andere door al die vriendjespolitiek heen bij de Nevobo. 

De afgelopen jaren heb ik, door het uitblijven van acties vanuit de Nevobo, zelf een aantal initiatieven genomen om het zitvolleybal in Nederland meer onder de aandacht te brengen. Initiatieven die goed werden ontvangen en zelfs waardevol werden genoemd en nog steeds worden gewaardeerd. Het bijvoorbeeld eenvoudig starten van een Facebook pagina in juni 2016, ParavolleyNED, liet al snel het verschil zien tussen de Nevobo en iemand met betrokkenheid en de juiste aandacht voor het zitvolleybal in Nederland. Daar waar het eerste jaar (juni 2016-juni 2017) van de Facebook ParavolleyNED ruim 748 berichten werden geplaatst en/of gedeeld over het zitvolleybal in Nederland, kwam de Facebookpagina van de Nevobo, VolleybalNL, in diezelfde periode niet verder dan 8 berichten over het zitvolleybal in Nederland. (Inclusief de Paralympische spelen van Rio de Janeiro 2016). En zo zijn er in de loop van de tijd wel meer initiatieven door verschillende personen ondernomen voor het zitvolleybal in Nederland, waar je van zou mogen en misschien wel moeten verwachten dat deze door de Nevobo moeten worden uitgevoerd. Helaas blijft van de officiële kant serieuze aandacht en inzet voor het zitvolleybal nog steeds vaak uit en is het zitvolleybal in Nederland meer gebaat bij personen met passie, ervaring en de juiste bedoelingen. 

Ik maak mij dan ook steeds meer zorgen voor het zitvolleybal in Nederland, als ik zie hoe het steeds maar minder wordt en er veel onder de mantel der liefde bedekt wordt.  Ik heb gemerkt dat ik niet de enige ben en het aantal mensen die ook bezorgd zijn voor het zitvolleybal toenemen.

De noodzaak van dit schrijven aan u, wil ik u dan ook graag laten zien aan de hand van 5 stellingen zien: 

Stelling 1: Onder de Nevobo is het de afgelopen 15 jaar alleen maar minder geworden voor het zitvolleybal in Nederland.  

Stelling 2: De Nevobo heeft de afgelopen 15 jaar bewezen geen enkele interesse te hebben getoond om het zitvolleybal in Nederland serieus te nemen en uitbreiding te realiseren.

Stelling 3: De communicatie & promotie vanuit de Nevobo rondom paravolley is bedroevend slecht.

Stelling 4: De resultaten van het nationaal dames en heren zitvolleybal team zijn beduidend minder geworden en de Nevobo heeft laten merken geen ambities meer te hebben naar de topprestaties van toen met de nationale zitvolleybal teams.

Stelling 5: Er is geen toekomst voor het zitvolleybal in Nederland onder de Nevobo. 

Ik heb deze 5 stellingen opgesteld aan de hand van mijn ervaringen en inzichten. Met een aantal voorbeelden kan ik u beter laten zien hoe ik aan deze stellingen ben gekomen. Om dit schrijven aan u niet nog langer te maken, heb ik hiervoor een eenvoudige website gemaakt waarop deze stellingen staan vermeld en waar extra informatie te vinden is. Als onderbouwing zijn een aantal printscreens bijgevoegd die ik de afgelopen jaren heb gemaakt, in de veronderstelling dat er dan zeker geen twijfels of discussies meer kunnen ontstaan. Ik verwijs u graag naar de website www.zitvolleybal2006.nl met het verzoek deze eens te bekijken en hierover u gedachten te laten gaan.

Na mijn strijdlustige periode als bondscoach zitvolleybal (2006-2008) koos ik er voor om mij terughoudend op te stellen en te gaan zien hoe de Nevobo met het zitvolleybal in Nederland verder zou omgaan. Dat werd steeds moeilijker omdat ik steeds meer feiten kreeg over de beperkte inzet en werkwijze vanuit de Nevobo voor het zitvolleybal. Op advies van andere schreef ik het uiteindelijk van mij af in diverse columns. Ik ben geen schrijver, maar het werden er veel meer dan ik had verwacht. Op de website www.zitvolleybal2006.nl zijn er een klein aantal geplaatst die meer inzicht geven over de afgelopen periode en mijn bezorgdheid beter kunnen laten zien.

 

Beste voorzitter van de Nevobo, ik kom aan mijn slot. 

Ik vraag me regelmatig af hoe het zover heeft kunnen komen voor het zitvolleybal in Nederland en misschien wel veel belangrijker hoe heeft de Nevobo het zover kunnen laten komen en waarom doen ze wat ze doen zonder enig resultaat te zien?  En telkens weer kom ik op hetzelfde antwoord, als ik opnieuw zie hoe de Nevobo de laatste tijd het zitvolleybal behandeld. Er is geen interesse, geen ambitie en geen enkele gemeende betrokkenheid om van het zitvolleybal daadwerkelijk iets te kunnen maken waar verbetering of enige trots bij komt kijken. Andersom kan er ook afgevraagd worden hoe het mogelijk is dat beslissingen worden geaccepteerd en (tegen)acties uitblijven, als feiten steeds maar weer blijven aantonen dat beslissingen vaak niet de juiste blijken te zijn.

U kunt dit schrijven serieus nemen of u zult het mij misschien wel kwalijk nemen wat ik u te melden heb, maar het ergste zou zijn als u er niets mee doet. Ik hoop echter dat door het kenbaar maken van bovengenoemde feiten en het bekijken van de website www.zitvolleybal2006.nl, u tot enige serieuze actie zult overgaan. Acties die het zitvolleybal in Nederland, en hopelijk ook het Paravolley in Nederland, binnen korte termijn een positieve impuls zullen gaan geven met hopelijk blijvende consequenties. Dit schrijven aan u is dan ook positief bedoeld.

Helaas zijn de afgelopen jaren de oproep van mijn kant over de mogelijkheden voor een persoonlijk gesprek over het zitvolleybal niet benut vanuit de Nevobo en haar medewerkers, aangezien er geen enkele serieuze reactie kwam op mijn berichtgeving of oproep. Ook de uitnodiging van mij naar u rechtstreeks, naar aanleiding van onze discussie op de Facebookpagina ParavolleyNED in december 2018 waarin u als voorzitter Nevobo aangaf dat het zitvolleybal wel serieus wordt genomen, kwam van u kant geen reactie en bleef het stil. Dat heb ik nog steeds als een enorme teleurstelling ervaren en als voormalig bondscoach van het Nederlands dames zitvolleybal team met prachtige resultaten, gaat het mij dan ook aan het hart om te merken hoe het zitvolleybal tegenwoordig nog steeds wordt behandeld in Nederland. Er is zo veel meer mogelijk.

Ook het gesprek wat ik mocht voeren met de directeur van de Nevobo in januari 2019 op het kantoor van de Nevobo in Utrecht over een persoonlijke kwestie, heeft mij nog meer teleurstellingen bezorgd en ondertussen wacht ik alweer 854 dagen op zijn antwoord. Na 122 weken zal die waarschijnlijk wel niet meer komen en het vertrouwen in een eerlijke communicatie vanuit de Nevobo is bij mij dan ook ver te zoeken, maar het gaat niet om mij maar om de sport zitvolleybal in Nederland. Vandaar dat ik toch besloten heb om deze brief aan u te schrijven op deze bijzondere dag voor het zitvolleybal in Nederland.

Het zitvolleybal is lang geleden mijn passie geworden en ik volg de gebeurtenissen wereldwijd dan ook met belangstelling. Mijn altruïstisch gedrag voor het zitvolleybal is door familie en vrienden vaak een discussiepunt. “Je bent geen lid van de Nevobo, je speelt geen zitvolleybal, je bent geen zitvolleybaltrainer en je bent ook niet eens betrokken bij een zitvolleybal team of een volleybal vereniging in Nederland.” Het klopt allemaal en juist daarom is het zo kenmerkend en opvallend dat iemand van een afstand maar met passie voor het zitvolleybal, blijkbaar meer weet, aantoont en dingen in korte tijd heeft kunnen realiseren voor het zitvolleybal in Nederland, wat door een nationale sportbond toch als een vanzelfsprekendheid zou moeten worden gezien, maar al geruime tijd zeer onvoldoende is. 

Telkens als ik weer eventjes terug in Nederland ben, bezoek ik vooral het zitvolleybal. Ik ben tegenwoordig woonachtig in Australië en ik heb het de afgelopen jaren dan ook moeten doen met de informatie over het zitvolleybal in Nederland, die via de communicatiekanalen vanuit de Nevobo wordt gedeeld. Ik ben nimmer aanwezig geweest bij Nevobo vergaderingen dus misschien zijn er ondertussen wel grootse plannen voor het zitvolleybal in Nederland gemaakt met hoopvolle verwachtingen en langdurige resultaten. Ik laat me graag positief verrassen, maar vrees dat dit niet zal gebeuren.

Als de Nevobo bereid is om lering te trekken uit het verleden en vanaf nu een streep wil gaan trekken om zo een nieuwe start te maken, dan zijn er volgens mij voldoende kansen mogelijk die het zitvolleybal goed zullen doen. Iets wat andere landen om ons heen ook laten zien. Uit eigen ervaring zie ik wereldwijd door mijn betrokkenheid bij het promoten van het zitvolleybal en het opleiden van zitvolleybal trainers, nog steeds voldoende kansen en grote enthousiasme bij mensen die met deze sport voor het eerst in aanraking komen. Met de juiste aanpak en interesse moet dat ook in Nederland mogelijk zijn.

Ik doe dan ook met klem een beroep op de Nevobo en de mensen die hier betrokken bij zijn op bestuurlijk- en beslissingsniveau,  om het zitvolleybal alsnog serieus te gaan nemen en deze sport een gemeende kans te gaan geven met een doordacht plan. Een plan waarbij naast aandacht voor de sport zelf, het onder de aandacht brengen bij een groot publiek een belangrijk onderdeel zal zijn om het zitvolleybal te promoten. Niet zeggen maar doen, óf, in het ergste geval het besluit nemen om daadwerkelijk te gaan stoppen met het zitvolleybal in Nederland. Het zou dan helder zijn en meer duidelijkheid brengen dan wat nu het geval is, maar ik ga er echter vanuit dat de Nevobo het niet zo ver zal laten komen. Het sombere en onjuiste beeld wat nu is ontstaan over het zitvolleybal zal moeten veranderen en het communicatie team van de Nevobo zal vele malen meer en ook beter de aandacht moeten gaan geven aan het zitvolleybal in Nederland en hopelijk ook aan het Paravolley in Nederland.

Ik vertrouw erop dat u dit schrijven serieus zult nemen en hopelijk blijvende acties met een blijvend resultaat zult gaan ondernemen voor het zitvolleybal in Nederland.

Ik wens u veel wijsheid toe.

Met vriendelijke groet,

John Bestebroer