Wie bewaart die heeft wat!                                                  25 november 2018

Bij terugkomst in Nederland ben ik op verzoek van mijn moeder, haar garage maar eens op gaan ruimen. Veel van mijn spullen staan hier in opslag en met de winter in aantocht is het voor haar prettig als de auto weer in de garage kan staan.  Ik kwam een lopend vuur uit juni 2006 tegen waarin melding wordt gemaakt van de overdracht van het zitvolleybal naar de NEVOBO. Wat was dat spannend voor de zitvolleybal gemeenschap, die toen nog uit bijna 200 spelers bestonden. Het zijn er nu helaas minder.

Het is slechts een klein artikel maar er staan interessante dingen in.

De NeVoBo heeft veel sporttechnische en sportspecifieke kennis en faciliteiten in huis. Daarnaast zijn logistieke zaken en bureauondersteuning beter georganiseerd. Het klopt op papier allemaal, maar het is toch jammer dat er zo weinig mee wordt gedaan richting het zitvolleybal in Nederland. 

Bovendien willen zitvolleyballers, net als andere sporters, worden verenigd op hun tak van sport en niet op hun beperking. Toch jammer dat de NEVOBO nog steeds het zitvolleybal als aangepaste sport ziet en niet de sport voor vol aan zit. Het grootste probleem van de zitvolleyballers nu is dat ze eindelijk eens serieus willen worden genomen door de NEVOBO in daden in plaats van mooie woorden.

Het ineenschuiven van de aangepaste sporttak in een reguliere bond vraagt veel tijd en zorgvuldigheid.

het instellen van commissies, het regelen van verzekeringen, het voorzien in een opleidingenaanbod, het aanpassen van het dopingreglement, de classificatie van de handicaps enzovoort. Hoe staat het er na 13 jaar nu mee, NEVOBO? Het heeft tenslotte ook 8 jaar geduurd voordat er eindelijk 1 medewerker zitvolleybal voor 8 uur werd aangesteld. Kunnen we nu eindelijk eens stoppen met het verzinnen van excuses over het zitvolleybal en doelstellingen gaan maken die het zitvolleybal voor vol gaan laten aanzien en er meer aandacht en betrokkenheid vanuit de NEVOBO wordt gerealiseerd? Zo moeilijk is het toch niet, zou je denken.

Het lezen van het artikel in Lopen vuur van juni 2006, maakt mij tot op de dag van vandaag nog steeds een beetje triest als ik zie hoe veel kansen er onbenut blijven voor het zitvolleybal in Nederland. Gauw maar weer de garage in om afleiding te krijgen aan andere oude rommel van de afgelopen jaren.

Organisatorische integratie  NebasNsg en NeVoBo

 

Met de overdracht van NebasNsg naar NeVoBo worden bijna tweehonderd zitvolleyballers verenigd

op sport en niet op handicap. Tijdens het WK Zitvolleybal in Roermond wordt op 24 juni de organisatorische overdracht beklonken. Een belangrijk moment omdat het zitvolleybal zich binnen de Nederlandse Volleybal Bond beter kan ontwikkelen.

‘Normaal wat normaal kan en speciaal wat speciaal moet,’ is een belangrijk uitgangspunt voor NebasNsg, de sportorganisatie voor mensen met een beperking. Rian Smit die als medewerker bij NOC*NSF is gedetacheerd: ‘In het verlengde hiervan past het project Organisatorische integratie, een samenwerking van NebasNsg met NOC*NSF voor integratie van Paralympische sporten binnen reguliere sportbonden. Van de twintig Paralympische takken van sport zijn er intussen tien overgedragen. Een aantal, waaronder het zitvolleybal, zit nog in het traject van overdracht.’

De overgang van zitvolleybal naar de NeVoBo heeft een groot aantal voordelen, licht Smit toe: ‘De NeVoBo

heeft veel sporttechnische en sportspecifieke kennis en faciliteiten in huis. Daarnaast zijn logistieke zaken en bureauondersteuning beter georganiseerd. Bovendien willen zitvolleyballers, net als andere sporters, worden verenigd op hun tak van sport en niet op hun beperking. De integratie bij de volleybalbond draagt daarom bij aan het doel van NebasNsg om normaal te doen wat normaal kan.’ Het ineenschuiven van de aangepaste sporttak in een reguliere bond vraagt veel tijd en zorgvuldigheid. Smit: ‘Voor een goede inbedding van de sporter met een handicap binnen de NeVoBo moet de nodige informatie worden uitgewisseld: het instellen van commissies, het regelen van verzekeringen, het voorzien in een opleidingenaanbod, het aanpassen van het dopingreglement, de classificatie van de handicaps enzovoort. Je zou kunnen zeggen dat er aan de bestaande leeftijdscategorieën nog een categorie wordt toegevoegd. Die moet een vaste herkenbare plaats krijgen binnen alle geledingen van de bond. Overigens blijft NebasNsg in het nazorgtraject en op verzoek van de reguliere bond meedenken in het belang van de sporters.’Door het integratieproject ontwikkelt de Bunnikse organisatie zich meer als kennis- en informatiecentrum voor sporters met een lichamelijke en verstandelijke beperking. Van 17 tot en met 25 juni vindt in Roermond het drievoudige wereldkampioenschap

volleybal plaats voor sporters met een beperking: de staande volleybalkampioenschappen voor mannen en de wereldkampioenschappen zitvolleybal voor vrouwen en mannen. Zesentwintig teams uit landen over de hele wereld nemen deel. Er zijn vijftig scheidsrechters actief en tweehonderdvijftig vrijwilligers.Vooral het Nederlandse vrouwenteam – regerend Europees en wereldkampioen en tweede bij de Paralympische Spelen van Athene 2004 – is favoriet voor een medaille.